From Bangkok to Ayutthaya

Voor jullie het vierde verhaal, voor mij het vijfde. Aangezien ik gisteren tot twaalf uur 's nachts bezig ben geweest en de computer daarna besloot het verhaal weg te gooien. Poging 2 dus.

Het krijgen van een visum voor China houdt in dat we vijf werkdagen moesten wachten. In Thailand zijn de ambtenaren in dat opzicht niet anders dan in Nederland, er zat een weekend tussen en dat betekent dat we in totaal 8 dagen in BKK zijn geweest. Geweldig, want wat een mensen, wat een drukte en wat is er veel te zien. De andere kant van de spreekwoordelijke medaille is dat mijn gezicht er na vijf dagen uitzag als een krentenbol vanwege de ranzige uitlaatgassen en dat je geen twee meter ver kunt kijken zonder onder een tuk tuk, taxi, bus of four wheel drive te lopen.

De dagen verlopen altijd anders dan in eerste instantie de bedoeling was. Zo was vorige week het idee op een dinsdag of woensdag avond om mijn wenkbrauwen te laten verven, en daarna een spelletje te doen in de sauna (na een nacht de nieuwe naam voor de slaapzaal). In de tijd dat ik ondersteboven op een tafel lag zou Buyo een rondje gaan lopen, (heeft toch nog sneaky een foto gemaakt die hij nu tegen me kan gebruiken). Ik was in onderhandeling met de wenkbrauwen mevrouw: (please not to dark) (yes yes, ok black) (no no, just a little brown) (yes yes, ok ok) Op hoop van zege dus. Achteraf blij met het resultaat en besloten daarom maar een mojito te doen bij een barretje aan de weg. Na en kwartier draaide de man voor ons zich om. Shane de Australier was dringend aan een gesprekje toe. Van Buyo geleerd dat hetgeen mannen 'all over the world' bindt voetbal is, dus het eerste half uur was dat dan ook onderwerp van gesprek. Mijn kennis over voetbal houdt op bij de buitenspelregel dus de mojito's gingen dan ook alleen maar sneller. Want als je niet me kan praten.....dan drink je. Links van ons was in de tussentijd een stelletje uit Nieuw-Zeeland aangeschoven die ons ervan wilden overtuigen toch echt een keer de memorabele ping-pong shows te gaan bekijken (voor de leken onder ons volgt de uitleg later ;) Het werd later, de mojio's gingen harder, de gesprekken werden luidruchtiger en toen kreeg Buyo het lumineuze idee ons tafelgezelschap te vertellen dat we een zangeres in ons midden hadden. Unaniem werd er besloten dat het barretje nodig aan wat live-muziek toe was. (Sing, sing, sing!), dus heb ik er nog een nummertje van Alicia Keys uitgegooid op straat waarna het hele terras begon te klappen. Apart, maar grappig.

Ondertussen zijn we in Ayutthaya aangekomen, de oude hoofdstad van Thailand, na een treinreis van een uurtje. En ik was erg blij een keer iets van een horizon te kunnen ontdekken. Hier ondertussen ook nog een mooie avond gehad met een vriend van Buyo uit Engeland, maar daarover de volgende keer meer lieve kijkbuiskinderen. De foto's volgen nog. Heb een probleempje met mijn toestel of de memorykaart, of het usb-kabeltje. Heb geen idee, maar door de innerlijke rust hier kan ik er niet chagerijnig over zijn, dat is niet Buddhistisch ;)

Oh ja....en de score natuurlijk

Kakkerlakken: niet meer te tellen en oh wat zijn ze ranzig

gekko's: 7

Muggenbulten: 28

Tot snel!

Kus

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer