Het lourdessyndroom

We moeten erbij gelopen hebben als een stel junks, of er in ieder geval ongelukkig uit hebben gezien, maar in Dali kun je je geen 20 meter verplaatsen zonder achtervolgd te worden oudere vrouwen in hill-tribe outfits met de vraag: 'do you wanna smoke gandja?'. Deze chinese versie van onze nederwiet vindt blijkbaar gretig aftrek bij toeristen die Dali bezoeken, wij hielden het echter bij de chinese sigaretten en gin-tonic in de music-bar. Het is ook daar waar ik weer eens genadeloos wordt ingemaakt met kolonisten en ook de tweede set aan mijn neus voorbij zie gaan. Maar dat terzijde....

Dat de drugs-scene zo duidelijk aanwezig is in deze erg rood gekleurde communistische omgeving verbaast ons maar het geeft toch ook weer een gevoel van thuiskomen. Die avond in de 'bad monkey' bar drinken we een biertje met de uitbaters van 'de pompe' van china. Carl is een langharige engelsman met prachtige barverhalen over zijn leven in china, jamaica, thailand en andere plaatsen. In de tijd dat we met hem in gesprek zijn trekt de beste man drie joints weg, maar wel lekker met een pure cola, die hard. Er staat meer personeel te werken dan dat er mensen in de tent aanwezig zijn, maar ik krijg ook het idee dat het vooral 'relaxt' moet zijn voor de mannen, weinig stress dus. Het is een mooie avond die ik nog bijna verpest door over het EK te beginnen en dan vooral te laten vallen dat we er zo'n zin in hebben en te zeggen hoe jammer het is dat engeland niet mee doet. Slordig, slordig, maar ik bedoelde het goed ;)

De volgende dag besluiten we op zoek te gaan naar de bus die ons naar Xizhou moet brengen, een leuk dorpje met mooie  kodak-momentjes op 20 km van Dali. En ook wij voelden het net als jullie nu al aankomen, de bus hebben we nooit gevonden. Op alle bordjes leek niets op de tekens van Xizhou (hadden we van tevoren nagetekend) en alle buschauffeurs die we aanhielden keken onbegrijpelijk of mompelden iets in het chinees om vervolgens zo snel mogelijk het gaspedaal weer in te trappen. Toch lekker 2 uurtjes bezig geweest, dus dan maar weer een spelletje. Het is ondertussen ook weer eens begonnen met regenen voor de verandering, dus we zijn blij dat we binnen zijn. De andere bezienswaardigheden zijn vooral op de berg te vinden, waar je met een stoeltjeslift naar boven kan, 11 kilometer kan lopen en dan met de kabelbaan (van die dichte eieren) weer naar beneden. Leek ons leuk en het zou een kwartiertje lopen zijn naar het begin van de lift. Na 20 minuten zagen we een soort kasteelmuur in de verte en 10 minuten later stonden we voor het film en t.v. studio museum ala attractiepark van Dali. Verkeerde afslag genomen. Ach, kan gebeuren en van de nood een deugd maken is dan ook een veel voorkomend spreekwoord geworden tijdens ons china-avontuur. Dit park is een beetje vergelijkbaar met Warner Bross Movie World maar dan de oosterse versie. Er worden hier diverse chinese series en films opgenomen en dus gingen wij uiteraard gelijk op zoek naar de studio's. Die waren helaas gesloten die dag. Ben ik dus mooi een filmrol misgelopen. Jammer hoor. Na een uur wilden we eigenlijk net vertrekken totdat er bij de ingang van hjet park een soort 'land-van-ooit-achtig' schouwspel ontstond met chinese ridders en jonkvrouwen in traditionele kledij. Een heel toneelstuk dat waarschijnlijk erg grappig was aan het gelach van de chinese toeschouwers te horen, compleet met drakenshows en jongleurs, hetgeen wat mooie echt chinese foto's heeft opgeleverd.

Die avond hebben we bij Michael's tour office (yes sir, of course sir, you want ticket sir) de tickets gekocht voor de liften van de volgende dag. Met de stoeltjeslift naar boven zonder sneeuw is een bijzondere gewaarwording en na 11 kilometer lopen door de bergen was de terugreis met de kabelbaan ook echt apart zonder skischoenen aan. Tijd om naar Kunming te gaan, de hoofdstad van Yunnan en de stad van de 'eeuwige lente'. Hollandse lenten wel te verstaan, want het regenede en het was koud toen we arriveerden in 'Spring City'. Naast de eeuwige lente stad is het ook een 'concrete city' want wat een hoop lelijk beton! De twee nachten die we in deze blokkendoos hebben doorgebracht sliepen we in het Clouds Youth Hostel (en tot onze grote verbazing mocht Buyo gewoon naar binnen ;))

op een kamer twee keer zo groot als een bezemkast met 4 stapelbedden vol met midden op de dag slapende, stinkende, niet eens opkijkende mensen. Gezellig! Het rondje stad dat we de volgende dag hebben gedaan bestond uit twee tempels, een meer en de dierentuin, wat voor een zo mogelijk nog verdrietiger gezicht zorgde. Het is dat ik geen chinees kan, maar ik kan me zo voorstellen dat er op de bordjes bij de hokken staat: 'gelieve de dieren niet te voederen'. Daarentegen stonden er ongeveer 30 chinezen hun hele lunchpakket door de tralies van de grizzlybeer te gooien. Een zielig gezicht en dan hebben de dieren het in ons Blije dorp een stuk beter voor elkaar.

Na wat ouwehoeren met verschillende medereizigers in het hostel kwamen we erachter dat Kunming blijkbaar de gezelligste en mooiste grote stad in China is. Wanneer wij aangaven dat we Kunming een lelijke stad vonden kwam standaard het antwoord 'Kunming is nog de mooiste stad vergeleken met de andere steden.' Volgens Buyo heet dit het Lourdessyndroom. Het is bij iemand anders of ergens anders nog veel erger doet niets af aan de lelijkheid van Kunming. Wegwezen dus en de volgende morgen pakken we de 10-uur durende bus terug naar Jinghong. Vanwege tijdgebrek (haha, 3,5 maand weg en dan nog tijdgebrek) slaan we vietnam en cambodia over en gaan we terug naar thailand om nog een paar weken op het strand te liggen. Want na al die regen en kou zit er nog maar weinig kleur op en dat kan uiteraard nooit de bedoeling zijn. Aangezien we doordat ik ziek werd al een week hebben doorgebracht in Jinghong voelt dit een beetje als thuis in China. We boeken een ticket voor de boot naar Thailand en drinken nog een Dali-biertje op het goede leven. Terug naar 'the land of the smiles', en ik kan niet wachten tot ik weer een pad thaitje kan eten....

Volgende keer weer meer en het is zeker dat ik op koninginnedag terug ben. Gezellig!

Kus xxx

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer